Czarna materia

Teoria czarnych dziur jest wyjątkowo dobrze rozwinięta. Mimo, że teoria była doskonale opracowana to nie można było znaleźć tych obiektów. Większość ciał niebieskich obserwujemy za pomocą docierającego do nas światła bądź promieniowania, lecz czarna dziura nie wysyła do nas nic.

Jest to twór o niewiarygodnej możliwości oddziaływania grawitacyjnego. Może taki twór w bardzo znaczny sposób wpływać na ruch gwiazd. Znamy przecież układy podwójne poruszające się wokół jednego punktu grawitacyjnego, gdzie oddziaływanie tych gwiazd na siebie sprawia, że poruszają się w określony sposób. Znane są też obiekty w których gwiazda okrąża niewidzialny punkt (co jeszcze nie oznacza, że jest to czarna dziura, gdyż może to być obiekt o zbyt małej jasności żeby go zaobserwować).

Taki obiekt zaobserwował już w 1783 roku John Michell. Obiekty te bywają silnymi źródłami promieniowania rentgenowskiego. Przykładem tego typu obiektu jest układ zwany Łabędź X-1. Promieniowanie rentgenowskie tłumaczy się tym, że podczas ruchu widocznej gwiazdy z jej powierzchni zdmuchiwana jest materia, która spadając na niewidoczny obiekt rozgrzewa się i emituje promieniowanie rentgenowskie.

Tutaj także ciekawe info: winamp